© Hjálmar

  • Black Spotify Icon

Hjálmar - Allt er eitt

Hvað viltu gera? 

Allt er eitt

Græðgin

Blikaðu stjarna

Aðeins eitt kyn

Hættur að anda

Fyrir þig

Undir fót

Lof 

Tilvonandi vor

Hlauptu hratt

Hjálmar

Þorsteinn Einarsson

Sigurður Guðmundsson

Valdimar Kolbeinn Sigurjónsson

Helgi Svavar Helgason

Guðmundur Kristinn Jónsson

 

Samúel Jón Samúelsson, Básúna

Kjartan Hákonarson, Trompet

Óskar Guðjónsson, Saxófónn

 

Tilvonandi vor

DJ Flugvél og geimskip, söngur og hljómborð

Hljóðritað, hljómblandað og tónjafnað í Hljóðrita

Upptökur: Guðmundur Kristinn Jónsson og Sigurður Guðmundsson

Aðstoð við upptökur: Friðjón Jónsson

Hljómblöndun: Guðmundur Kristinn Jónsson og Sigurður Guðmundsson

Tónjöfnun: Guðmundur Kristinn Jónsson og Sigurður Guðmundsson

 

Blástursútsetningar: Samúel Jón Samúelsson

 

Upptökustjórn: Guðmundur Kristinn Jónsson og Sigurður Guðmundsson

 

Hönnun: Svavar Pétur Eysteinsson

​Útgáfuár 2019

Hvað viltu gera?

Þorsteinn Einarsson

 

Þú ert með eina lykilinn í vasanum.

Og þú ein getur hleypt mér út úr bílskúrnum.

Og hvað viltu gera?

Hvar á ég að vera?

 

Þú stjórnar þessu sjóvi með fingrunum.

Segðu bara orðin með vörunum.

Og ég mun hlera -

hvað þú ert að segja.

 

Ég nenni ekki að dvelja í smáatriðunum.

Heldur hafa yfirsýn á heildarmyndunum.

Og opinbera -

almennilega.

 

Og hvað viltu gera?

Og hvað viltu gera?

Hvað viltu gera?

 

Ég hef kannað þessa sýslu þvera og endilanga.

Út á hvert sker og alla tanga.

Loksins fundið það -

sem ég leitaði að.
 

Einmitt þessa tilfinningu hef ég reynt að fanga.

Og núna finnst mér eins og að það muni ganga.

 

Ég held ég megi það.

Ég ætla að leyfa mér það.

 

Já það vil ég gera.

Það vil ég gera.

Það vil ég gera.


 

Allt er eitt

Þorsteinn Einarsson

 

Þú ert ég og ég er þú

engin brögð aðeins trú

afar ljúf er sagan sú

og segja vil ég hana nú

 

Þetta er fallegt ferðalag

við ferðumst jafnt um nótt sem dag

það er okkar þjóð í hag

þá við syngjum fagurt lag

 

Yfir fjöll og firnindi

ferðumst við í nóttinni

krunkar hrafn í kyrrðinni

kyrjar einn í hlíðinni

 

Eitt er allt og allt er eitt

á einni nóttu allt er breytt

nú ég efast ekki neitt

allt það hefur þú mér veitt

 

Græðgin

Þorsteinn Einarsson / Einar Georg Einarsson

 

Kerling ein gömul sem kunni að spá

karlana blekkti og notaði þá

hún tjáði þeim mest sem borguðu best

og hjá sumum sá

sjúka valdaþrá

einnig fúlgur fjár

frægð sem hrein og klár glæddi gleðitár

 

Efnisleg gæði með tæki og tól

taka menn fram yfir stjörnur og sól

safna þeir auði en sálin er dauð

telja ennþá að

áfram reddist það

græðgin grimm og hörð

gildi hér á jörð hæfi sinni hjörð

 

Samt virðist einsýnt að auður og völd

uppskera kvíða í þjónustugjöld

þeim líður verst sem að mammonast mest

ann mjög sjálfum sér

siðblindingjaher

græðir fúlgur fjár

fær svo magasár, andast gugginn grár


 

Blikaðu stjarna

Þorsteinn Einarsson

 

Á þinn fund

ég held þegar nóttin er dimm

myrkrið svart

nem ég vart

 

Hvað er það?

sem hjarta mitt þráir svo heitt

komdu hér

segðu mér

 

Blikaðu stjarna

stjarna skær

megi bjarmi þinn lýsa þeim

og frá illu varna

stjarna kær

sem að rata inn á veginn þinn

á veginn þinn

 

Þina leið

þú ferð og ég veit að hún er

ætluð öðrum

en mér

 

Blikaðu stjarna

stjarna skær

megi bjarmi þinn lýsa þeim

og frá illu varna

stjarna kær

sem að rata inn á veginn þinn

á veginn þinn

 

Aðeins eitt kyn

Þorsteinn Einarsson

 

Sóin gyllir grund og mar

geislum baðar löndin.

Jafnt um allar álfurnar

öldu kyssir ströndin.

 

Allir eiga skilið skjól

skúrum frá og vindum.

Hver sem okkur heiminn fól

hlífir öllum myndum.

 

Það er aðeins eitt kyn

og það er mannkynið.

Hættur að anda

Sigurður Guðmundsson

 

Það er tiltölulega hlýtt.

Er eitthvað tapað? Er eitthvað títt?

Sem í andvökudraumi ég er -

ekki ýta við mér.

 

Ég lenti illa og öllum brá.

Vart þó var þetta sjón að sjá.

Inn í þoku og út í mó.

Klukka í höfðinu sló.

 

En sem ég geysist til glitrandi stranda

geymir þú önd minna anda.

Hvíli nú hönd minna handa.

Aðeins eitt ég man.

 

Ekkert mér orkar að granda.

Og þótt ég sé hættur að anda.

Þá mundu að allt sem ég var með þér -

ég þakka það.

 

En nú er allt orðið gott sem nýtt.

Grösin vaxin og vorið hlýtt.

Þó er eins og eitthvað vanti á -

bara örlítið smá.

 

Þó ég svífi til silfraðra landa

geymir þú önd minna anda.

Hvíli nú hönd minna handa.

Aðeins eitt ég man.

 

Ekkert mér orkar að granda.

Og þótt ég sé hættur að anda.

Þá mundu að allt sem ég var með þér -

ég þakka það.

 

Ég svíf nú til silfraðra landa -

ó ó.

Hvíli nú hönd minna handa.

Aðeins eitt ég man.

 

Því ekkert mér orkar að granda.

Og þótt ég sé hættur að anda.

Mundu að allt sem ég var með þér -

ég þakka það.

 

Ó já ég þakka það.

Fyrir þig

Þorsteinn Einarsson

 

Ég hef verið hér fyrr

ég finn það svo vel

það er eitthvað sem togar í hjartað á mér

 

Ég finn líkamann eldast

er ég í honum dvel

hann á það til að þreytast á því að vera hér

 

En ég held áfram veginn

og stikurnar tel

því ég veit að einn daginn mun ég lenda hjá þér

 

Allt sem ég geri er fyrir þig

ég get ekkert annað

þú togar í mig

allt sem ég geri er fyrir þig

ég sé ekkert annað

annað en þig

 

Það er rólegt hér inni

og mér líður vel

en ég vil að þú vitir það sem þér ber

 

Allt sem ég geri er fyrir þig

ég get ekkert annað

þú togar í mig

allt sem ég geri er fyrir þig

ég sé ekkert annað

annað en þig

 

Undir fót

(dálítil hugleiðing um arfleifð stjórnmálamanns)

Sigurður Guðmundsson


 

Landi, þér verður ei líknin úr því

að leggja mig undir fót.

Í tötrum þó liggi hér ótalið það

sem ælir þér nokkra bót.

 

Þó öllu þú sáir og vonir í vor

að visni ekki stráið mjótt.

Þú veiku með lífsmarki lafir í skor

uns leggstu í næstu sótt.

 

En sjá, þér er borgið

og borgin er þín.

Þótt björgin sé aðeins súr.

Þú glápir en greinir ei annað en

þennan óyfirkleifa múr.

 

Sumarið líður sem ‘Leiðrétting’ ein

og síðan er komið haust.

Það kólnar og kuldinn þín bítur í bein.

Og köttur í skjólið skaust.

 

Þó vefjirðu ull utan visnandi kropp.

Með vafa og tættum leir.

Er áranum þyngra að innbyrða popp

ef allur ertu orðinn meyr.

 

En líttu á mánann og líttu þér nær.

Er logi í æðum rann -

þú gegn varst og gildur,

gjöfull og mildur.

En gjallið í brjósti brann.



 

Lof 

Þorsteinn Einarsson

 

Enginn veit hve lengi ég mun bíða hér

nóttin leggur líknarhönd á daginn brátt

minningar líða hjá í tímans djúp

skuggar og skin skiptast á í heimi

 

Ef ég finn þeim orðum stað

á ég eflaust til að segja það

auður stækkar engan mann

en ég vel við þennan fjársjóð kann

 

Eflaust er auðveldast að hypja sig

en ég gefst ekki upp fyrr en þú ert hér

nei ég fer ekki neitt nema þú sért með

ég fer ekki fet nema þú sért með

 

Ef ég finn þeim orðum stað

á ég eflaust til að segja það

auður stækkar engan mann

en ég vel við þennan fjársjóð kann

 

Tilvonandi vor

Sigurður Guðmundsson

 

Hér var áður kalt.

Hérna blésu vindar.

Eilíft öskufall

í endalausri hríð.

Fyrren birtist mér

þín skínandi mynd.

 

Tilvonandi vor,

okkar verðandi vor,

blítt líður það vor.

 

Síðan birtist þú

og þá fór að hlýna.

Allur vafi vék

vitum mínum frá.

Þessir allra átakalausustu tímar..


 

Þó að stundum rofi til

er oss ekki gert að skilja tímann.

Okkar endalausu för

fylgja ekki nokkrar

öryggishandbækur,

loftpúðar, dúnn eða rör.

Ó ó ó legðu frá þér símann.

 

Því senn kemur vor,

eftir vetur þá vor,

þú ert alltaf mitt vor.

 

Hið eilífa vor,

okkar langþráða vor

entist langt fram á vor.

 

Hlauptu hratt

Þorsteinn Einarsson

 

Þar sem vindar blása

og þar sem vorið kemur seint

þar er nóg fyrir suma

en hinir fá ekki neitt

og mega við það una

að fá því hvergi breytt

 

Hlauptu hratt

hlauptu hratt vinur minn

þá er auðvelt að gleyma

hlauptu hratt

hlauptu hratt vinur minn

þú skalt láta þig dreyma

 

Sumir búa í húsum

aðrir búa ekki neitt

þegar haustið kemur

þá er sjaldan hlýtt

ungur nemur sem gamall temur

og þetta er ekkert nýtt

 

Hlauptu hratt

hlauptu hratt vinur minn

þá er auðvelt að gleyma

hlauptu hratt

hlauptu hratt vinur minn

þú skalt láta þig dreyma